Peter Handke

PETER HANDKE, 1942’de Avus­tur­ya’nın Grif­fen ken­tin­de doğdu. İlk önem­li oyu­nu İzle­yi­ci­yi Kızdırma (1966), alışılmış kalıp­la­ra aykırı bir oyun ya­zarı ola­rak dik­kat çek­me­si­ni sağladı. Ben­­ze­ri bir başarıyı Kas­par (1968) adlı ilk uzun oyu­nuy­la ya­ka­la­dı. Romanlarında ge­nel­lik­le uç ruh hal­le­rin­de do­la­şan ki­şi­le­rin başından ge­çen, nes­nel­lik öte­si ve an­lam­sız olay­ları konu aldı. En ünlü ro­manı Ka­le­ci­nin Pe­naltı Ânın­da­ki En­di­şe­si (1970), amaçsız bir ci­na­yet iş­le­ye­rek po­li­sin ken­di­si­ni ya­ka­lamasını bekle­yen es­ki bir fut­bol­cu­nun an­la­tıldığı, zen­gin bir düş gücü üstüne ku­ru­lu bir ge­ri­lim ro­ma­nıydı. Hand­ke, 1972’de yayımlanan Mut­suz­lu­ğa Do­yum adlıı ro­­ma­nında, an­ne­si­nin kendi­si­ni de­rin­den et­ki­le­yen in­ti­ha­rını ko­nu edin­di. Yapıtlarında, ço­ğu za­man, sıra­dan di­lin, gün­de­­lik ger­çek­li­ğin ve bun­la­ra eş­lik eden us­sal düze­nin in­san­la­rı kısıtla­yan, don­du­ran bir et­ki yarattığını ve bun­ların te­me­­lin­de usdışılığın, da­hası de­li­li­ğin yattığını iş­le­di. Hand­ke, son yıllar­da Pa­ris’te yaşıyor.

Yazarın Kitapları

Çevirmenin Kitapları