Hulki Bey ve Arkadaşları’nın öyküsü, 1955 yılı Eylül'ünün beşinci günü, akşam saatlerinde başlıyor. Geriye dönüşler, ileriye gidişlerle sürdürülen anlatım, önce on yıl geriye dönüp 1945 yılının karlı bir Ocak gecesinde yoğunlaşıyor; sonra on yıl ileriye, 1955 yılı Eylül'ünün altıncı gecesine, Cumhuriyet tarihinde “6-7 Eylül Olayları” diye bilinen, hâlâ izleri silinmemiş ağır toplumsal-siyasal yanılgıya tanıklık ediyor; roman yirmi yıl sonra, 1975 yılının yağmurlu bir nisan akşamı sona eriyor. Hulki Bey ve Arkadaşları, roman kahramanlarının otuz yıllık yaşam serüvenini, görsel denecek bir anlatımla yansıtan bir kitap. Arkadaşlık denen bir tür var olma tarzının özündeki duru sevgiyi öyküleştirip tanımlıyor. Bir yandan da, olası, basit isteklerin karşı konamayan bir yazgıyla nasıl yittiğini dile getiriyor. Erotik dokunuşlarla sürüp giden öykü, gülümseten yapısına karşın, içten içe gizemli bir hüzün taşıyor. Yiğit Okur, böylece, bir dönem İstanbul'unun artık anılarda kalmış mozaiğini, rengini, sesini, kokusunu ustaca yansıtıyor; unutulmaya yüz tutmuş tatları yüzeye çıkarıyor.