Bir Alman aristokratının tek kızı olan Effi Briest, henüz 17 yaşındayken, eskiden annesi Luise’ye talip olan ancak o günkü statüsü nedeniyle reddedilen 38 yaşındaki Baron Geert von Innstetten’le evlendirilir. Başarılı bir erkekle yapılacak mantıklı bir evliliğin mutlu olmaya yeteceğini düşünen gözüpek ve tez canlı Effi, zamanla yanıldığını fark edecek ve geleneklere sıkı sıkıya bağlı bir toplumda bu yanılgının bedeli ağır olacaktır.

Dünyanın bir anda sessizliğe gömüldüğü bir sabah… Alpler’deki ıssız evine çekilen anlatıcı, intihar etmeyi planladığı geceyi atlatıp geri döndüğünde dünya üzerindeki tüm insanların ortadan kaybolduğunu fark eder. Kasabalar, yollar, oteller, sınırlar – hepsi yerli yerindedir, yalnızca insan yoktur. Son insan, hem insanlığın yokluğunun bıraktığı boşlukla hem de kendi varoluşunun ağırlığıyla yüzleşmek zorundadır.

Bir anlamda Hindistan’dan başlayan ve Amerika Birleşik Devletleri’ni boydan boya kat eden bir uzun yol hikâyesi. TV’de izlediği sunucuya âşık olan bir Kişot, bir anda arabada beliriveren bir Sanço, kendi yaşamöyküsü ile Kişot’un öyküsünü örtüştüren bir yazar, konuşan bir tabanca, masal ustası Hans Christian Andersen’in konuşan heykeli. Rushdie bu on altıncı romanında Cervantes’in klasik başyapıtına saygı duruşunda bulunurken, aşkı ve aileyi arama konusunu modern bir başyapıt meydana getirerek irdeliyor.

W.G. Sebald’in ilk edebî eseri Doğadan Sonra, insanlığın dünyadaki yerini huzursuzca sorgulayan üç erkeğin yaşamı üzerinden ilerler: Büyük Alman Rönesans’ı ressamı Matthias Grünewald, Bering’le birlikte Arktik’e yolculuk eden Aydınlanma dönemi botanikçisi ve kâşifi Georg Wilhelm Steller ve yazarın ta kendisi.

Takezo-Musashi, Japonya’nın en büyük kılıç ustası olma hayalleri kuran genç ve vahşi bir savaşçıdır. Sekigahara Savaşı’ndan yaralı ve onuru kırılmış halde çıktıktan sonra, bir daha benzer bir utancı yaşamamak için kendini geliştirme ve aydınlanma yolculuğuna koyulur. Bu yolculuğu onu her anlamda sınayacak, bilge dostlarla ve ezelî düşmanlarla karşılaştıracaktır.

Jacqueline Harpman, Erkek Nedir Bilmeyen Ben’de uygarlığın çöküşünü, iktidarın doğasını ve cinsiyetler arasındaki görünmez sınırları yalın ama ürpertici bir dille sorgularken, distopyayla felsefi anlatıyı ustalıkla birleştiriyor.