|
|
 |
|
|
| Ad |
: |
Sevim |
| Soyad |
: |
Ak |
|
Özgeçmiş |
: |
Çocukluğum bir çıkmaz sokakta, arabacı, öğretmen, bankacı, inşaat işçilerinin çocuklarıyla bahçeli kalabalık evlerde gezinerek geçti. Bir apartmanda yalnız bir çocukluk geçiren sıra arkadaşım bizim sokağın her telden öyküsünü merak edince olanlar oldu. Oyun arkadaşlarımı, kömürcümüzü, berberi, bisiklet tamircisini, komşularımızı öykü kahramanları edip boyumu aşan öyküler karaladım. Gerçek öykülere benim uydurduklarım da eklenince bir karışım kalınlığında bir defter birkaç ayda hınca hınç doluverdi. Sıra arkadaşımla okuyup gülüşerek tadına doyulmaz saatler geçirirdik!
Bu keyifli oyun, halı altlarında, dolap arkalarında, kitaplıkların gizli köşelerinde sakladığım defterim oyun arkadaşlarımca bulunana kadar sürdü. Kendilerini hiç hoşlanmadıkları beceriksiz durumlarda gören çıkmaz sokak çocukları peşime düştü, ben de defterimi bir karambolde kendi ellerimle yok ettim.
Sayılarla aram iyi diye annem, babam, öğretmenlerim mühendislik eğitimini bana uygun gördüler. Benimse aklım fikrim küçüklüğümde yok olan defterdeydi. Büyüklerimi kırmadım, mühendis oldum. Bu arada önceleri gizli saklı, yirmi yıldır ise apaçık çocukluğumdaki defterin devamını yazmaya çabalıyorum.
İlk öykü kitabım kaybolan defterime nazire olsun diye yazdığım Uçurtmam Bulut Şimdi, 1987’de Akademi Kitapevi Çocuk edebiyatı ödülünü aldı.
Düşlere Sobe adlı çocuk oyunum İstanbul Şehir tiyatrolarında sahnelendi.
Toto ve Şemsiyesi, Uçurtmam Bulut şimdi, Babamın Gözleri Kedi gözleri ve Penguenler Flüt çalamaz adlı kitaplarım Almanca’ya Vanilya Kokulu Mektuplar ve Puf,pufpuf,Cuf cufcuf ve Cino adlı kitabım Korece’ye çevrildi. Huban Korman’ın resimlediği Kırık Şemsiye adlı resimli öykü kitabı Çocuk ve Gençlik Yayınları Derneğince 2006 yılının Resimli Kitap Ödülüne değer bulundu.
|
|
|