Milyonlarca okur yanılıyor olamaz.
 Publishers Weekly, ABD

Portobello Cadısı, hoşgörü adına çok güçlü bir mesajın öyküsü.
 La Verdad, Venezuella

Coelho’nun yazdıkları müzik gibi, çok güzel. Ondaki
Tanrı vergisi yeteneği her şeyden çok kıskanıyorum.
 Julia Roberts

Coelho, romanlarını evrensel bir dilde yazıyor.
 New York Times, ABD

Portobello Cadısı, kadın dünyası ve sevmenin önemi üstüne bir kitap; tutku, yolculuk, kadınlar, korkular ve simgelerden okurların kolay kolay unutamayacakları bir olay örgüsü oluşturan çağdaş bir portre.
 Publimetro, Şili

Kendimize karşı her zaman içten olma cesaretini nasıl ediniriz, kim oldu­ğu­muzdan emin olmasak da? Paulo Coel­ho, yeni romanı Portobello Ca­dı­sı’nda bu so­runun yanıtını arıyor. Portobello Cadısı, Athe­na adlı gizemli bir kadının ruhsal ve duygusal yolcu­luğu­nun öyküsü. Onu yakından tanıyan, ama belki de hiç ta­nıma­yan dostlarının ağzından:
İnsanlar bir gerçeklik yaratıyorlar, son­ra da kendi yarattıkları ger­çekliğin kur­banı olu­yorlar. Athena işte buna baş­kaldırdı ve be­delini ağır ödedi.
Heron Ryan, gazeteci
Athena, duygularıma hiç aldırmadan kul­­lan­dı ve yönlendirdi beni. Öğ­ret­menimdi, kutsal sırları aktarmayı, as­lında hepi­mizde var olan o bilin­meyen gücü uyandırmayı üstlenmişti. O ya­bancı denize atıldı­ğı­mız­da, bize yol gös­terenlere körü körü­ne gü­veniriz, çün­kü bizden daha fazla bildik­lerine ina­nı­rız.
Andrea McCain, tiyatro oyuncusu
Athena’nın en büyük sorunu, 21. yüz­yılda yaşayan bir 22. yüzyıl kadını ol­ması ve bu gerçeği hiç gizlememesiydi. Bir bedel ödedi mi? Kuşkusuz, ödedi. Ama coşkuyla taşan gerçek benliğini bas­­tırsaydı, çok daha bü­yük bir bedel ödeyecekti.