Ünlü İngiliz romancı ve eleştirmen Arnold Bennett, klasiği tanımlarken, “Herkesin okuduğu sanılan ve herkesin okuduğunu sandığı kitap” demişti. Italo Calvino’ya göre de, klasik, ilk okunduğunda verdiği keşif duygusunu her okunuşunda yeniden veren kitaptır. Fransız edebiyatında “gerçekçiliğin babası” olarak kabul edilen Gustave Flaubert’in Madame Bovary’si, bu iki ustanın klasik tanımlarına en uygun düşen yapıtların başında gelir.
19. yüzyıl taşra burjuvazisinin yaşamını gerçekçi bir anlatımla sergileyen, ilk yayınlandığında ahlakdışılık suçlamasıyla dava konusu olan Madame Bovary, hem edebiyatta yeni bir çağın açılmasını sağlamış, hem de eskidikçe yenileşen, yaşlandıkça gençleşen pek az romandan biri olarak günümüze kalmıştır. Dünya edebiyatının bu kült kitabını, bir edebiyat ustamızın, Tahsin Yücel’in çevirisiyle sunuyoruz.

“Madame Bovary benim…”

 GUSTAVE FLAUBERT

“Yazın tarihinde Madame Bovary ölçüsünde ilgi uyandırmış, Madame Bovary ölçüsünde tartışmalara, değişik yorumlara ko­nu olmuş bir roman daha göstermek zordur… [Madame Bovary’nin] hiç kuşkusuz, roman sanatının belli başlı do­ruklarından biri olduğu söylenebilir… Roman denildi mi usumuza ilk gelen yapıtlardan biri Madame Bovary’dir, Flau­bert denilince de önce Madame Bovary’yi düşünürüz.”