İyi bir romanı, uzun süren bir doğum sancısı gibi düşünürsek, öykü onun yanında bir baş dönmesi’dir. (...) Roman okuru sabırlıdır. İlk on sayfa, yirmi sayfa, otuz sayfa ilgisini çekmeyebilir; okur sabreder. (...) Öykü’nün böyle bir şansı yoktur. Öykü, daha ilk bir iki cümlede okurun ilgisini çekmek zorundadır. İlk cümle çok önemlidir öyküde. Diyelim, okur kitaptaki ilk öyküyü okudu. Bir yürek buruntusu, bir baş dönmesi yaşadı. Bir öykü, bir bütündür; bir roman kadar bütündür. Okurun hemen ikinci öyküye geçmesi, öykünün şanssızlığıdır. Okur, daha ilk öykünün baş dönmesini atlatamadan ikinci öyküye geçerse, o öykü kitabına yazık olacaktır. Okur, okumasına ara vermelidir; kalkıp –içiyorsa– bir sigara yakmalı, gidip pencereden rüzgârda sallanan bir ağacı, sokağı, karşı damları, pencereleri seyretmeli, –içiyorsa– içkisinden bir yudum almalı, kitaplığındaki iki üç kitabın yerini değiştirmelidir; o ilk öykünün sarsıntısından kurtulmalıdır. İlk öykünün sarsıntısı kesinlikle atlatılmalıdır. Çünkü ikinci öykü, okuru yeni bir baş dönmesine götürecek büyülü yeni bir ortamdır...

ERDAL ÖZ

Can Yayınları’nın yayınladığı Türk edebiyatı yapıtları arasında öykü kitapları hiç de azımsanmayacak bir yer tutuyor. Bunda da, kuşkusuz, Erdal Öz’ün hem
çok iyi bir öykücü olmasının, hem de başlı başına bir edebiyat türü olarak kısa öyküye tutkunluğunun yadsınmaz bir payı var.

Can Öykü Antolojisi, Erdal Öz’ün, Can Yayınları’nı kurduğu günden bu yana öyküye, öykücülüğe verdiği önemin, gösterdiği saygının somut bir göstergesi. Can’ın başlangıcından günümüze kitaplarını yayınladığı tüm öykü yazarlarından birer öyküyü içeren bu güldeste, yalnızca yayınevimizin öykü geleneğini gözler önüne sermekle kalmıyor, aynı zamanda Türk öykücülüğünün son çeyrek yüzyılından da hiç de hafife alınmayacak bir kesit sunuyor.