“Abidin, gençlik yıllarında, arada bir Topha­ne’deki esrar tekkelerine uğradığını, o yöre­deki yosmalarla, esrarkeşlerle, toplumun lüm­­pen tabakasıyla ‘tanış­tı­ğını’ anlatırdı. O gün­lerden kalan birçok deseninde bu insanların yüzlerini görürüz. Yetmiş yıldan fazla bir zaman sonra, Yeditepe Öyküleri, onları kitaplıkların karanlık kö­şelerinden bulup çıkaran yorulmaz Turgut Çeviker’in çaba­la­rıy­la, işte bu desenlerden birka­çının eşliğinde okuyucuya ulaşıyor.”
FERİT EDGÜ

Abidin Dino’nun 1934-1940 yılları arasında kaleme aldığı bu beş küçük öykünün, dönemin Türk öykücülüğünde benzeri olmadığı görülüyor. Buna karşılık, bu öyküler, Ferit Edgü’nün deyişiyle, garip bir biçimde İzak Babel’i anımsatıyor, onun Odessa Öyküleri’ni.
Yeditepe Öyküleri’ni, Dino’nun ardında bıraktığı “kâğıtlar” arasında bulunan iki kısa film öyküsüyle ilk kez yayınlanan üç öykü eşliğinde sunuyoruz.