KİTAPLARDAHA FAZLA
Sonuç bulunamadı.
Yükleniyor...
KİŞİLERDAHA FAZLA
Sonuç bulunamadı.
Yükleniyor...
YAZILARDAHA FAZLA
Sonuç bulunamadı.
Yükleniyor...
Beta
Kısa Kısa
Buzzati’nin Resimleri ya da Bir Hikâye Anlatıcısının İmgeler Evreni

İtalyan edebiyatının en güçlü kalemlerinden Buzzati sürreal imgeler dünyasını tuvale de taşımış, dahası ömrü boyunca kendini bir yazardan ziyade bir ressam olarak tanımlamıştır.

Buzzati’nin Resimleri ya da Bir Hikâye Anlatıcısının İmgeler Evreni

20. yüzyıl İtalyan edebiyatının kuşkusuz en güçlü kalemlerinden biriydi Dino Buzzati. Dönemin çoğu sanatçısı gibi çok yönlüydü: Gazeteciliğin yanı sıra edebiyat alanında farklı türlerde ürün vermiş, öykülerinin yanında roman, oyun, şiir, müzikaller için libretto yazmıştır. Kendine özgü mizah anlayışıyla kurguladığı, gerçek ile gerçeküstü arasında salınan, bazen tekinsiz anlatı evrenleriyle tanırız onu daha çok.

Oysa Buzzati’nin hayal gücü salt yazı düzlemiyle sınırlı kalmamıştı. Kendi sürreal imgeler dünyasını tuvale de taşımış, dahası ömrü boyunca kendini bir yazardan ziyade bir ressam olarak tanımlamıştır:

 

İşin aslına bakılırsa, kendimi acımasız bir yanlış anlaşılmanın kurbanı olarak hissediyorum. Ben, hobi olarak, ne yazık ki ziyadesiyle uzamış bir süre boyunca yazarlık ve gazetecilik de yapmış bir ressamım. Oysa dünya bunun tam tersi olduğunu düşünmüştür, dolayısıyla da resimlerimi ciddiye alması olası değil. Resim yapmak benim için bir hobi değil, mesleğimdir; asıl hobim yazı yazmaktır. Fakat özünde resim yapmak ve yazmak benim için aynı şeydir. İster resim yapayım ister yazayım, hep aynı hedefin peşinde olurum: hikaye anlatmak.[1]

 

 

1969 yılında yayımladığı ve kendisine Paese Sera Ödülü’nü (1970) kazandıran Poema a fumetti (Çizgi Roman Biçiminde Şiir), sanatçının hikâye anlatıcılığında kullandığı farklı “dil”leri bir arada kullanma imkânını sağlar: İtalyan edebiyatının ilk grafik romanı sayılan ve mitoloji ile pop kültürünün harmanlandığı bu yapıtında Buzzati, Orpheus ile Eurydike’nin mitini 1960’ların Milano’suna taşır.

 

 

 

 

 

 

Ressam Buzzati’nin sanatsal yaratımını üç evreye ayırmak mümkün: Birinci evre, 1923-1930 arasında sembolizmin ağır bastığı üretimlere işaret eder; 1930-1964 arasında yaptığı resimlerde figüratif sembolizmin izleri daha belirgindir. Olgunluk dönemi olarak tanımlanabilecek ve en özgün çalışmalarına imza attığı 1964-1972 yılları arasında ise yapıtlarına İtalyan pop art’ın çizgileri yansır.

 

 

 

 

 

Sanatçı, 1958’de Milano’da ilk kişisel resim sergisini açar. Sergiye Le Storie Dipinte, yani resmedilmiş hikâyeler adı verilir. Buzzati’nin sergideki “hikâyeleri”, daha sonra başka çalışmalarıyla birlikte Lorenzo Viganò tarafından aynı isimle kitaplaştırılır.

 

 

 


[1] Vecchia auto, Lossa, Milano, 1968.

İLGİLİ İÇERİKLER

İLGİLİ KİTAPLAR